Tarihsel arka plan
Trüf mantarlarının yüzyıllardır belgelendiği ve yetiştirildiği Avrupa'nın aksine, Kuzey Amerika'daki trüf mantarları 19. yüzyılın sonlarına ve 20. yüzyıla kadar büyük ölçüde tanınmamıştı. Yerli halklar yeraltı mantarlarının varlığından haberdardı, ancak sistematik bilimsel belgeleme ancak modern mikolojinin gelişmesiyle başladı.
Kuzey Amerika trüf mantarlarının ilk resmi tanımları 1800'lerin sonlarında ve 1900'lerin başlarında ortaya çıktı, ancak birçok tür Avrupa taksonları olarak yanlış tanımlandı. 20. yüzyılın sonlarında, moleküler araçların Kuzey Amerika'nın farklı ve çeşitli yerli trüf mantarı florasına ev sahipliği yaptığını ortaya çıkarmasıyla büyük bir değişim yaşandı.
Ticari değeri olan yerli türlerin (örneğin Oregon beyaz trüf mantarı ve ceviz trüf mantarı) keşfi, şefler, toplayıcılar ve tarım araştırmacılarının ilgisini yeniden uyandırdı.
Kuzey Amerika'nın yerli trüf mantarı türleri ve dağılımları
Kuzey Amerika, birçok gerçek trüf mantarı ( Tuberaceae familyası) ve trüf mantarına benzer mantarlar dahil olmak üzere düzinelerce yerli hipogeous mantara ev sahipliği yapmaktadır.
Doğu ve Orta Amerika Birleşik Devletleri
Tuber lyonii – Güneydoğu, Ortabatı; ceviz ve meşe ile ilişkili
Tuber canaliculatum – Appalachian bölgesi ve Büyük Göller
Tuber cumberlandense – Tennessee ve Kentucky (2024 yılında tanımlanmıştır)
Pasifik Kuzeybatı
Tuber oregonense – Oregon, Washington, Britanya Kolombiyası
Tuber gibbosum – Oregon, Washington
Bu türler, Avrupa trüf mantarlarının aksine, yerel topraklar, iklimler ve konak ağaçlara ekolojik olarak uyum sağlamıştır.
Ekonomik, kültürel ve mutfak bağlamı
Kuzey Amerika'ya özgü trüf mantarları, özellikle Pasifik Kuzeybatı ve Güneydoğu bölgelerindeki lüks restoranlar tarafından giderek daha fazla değer görmektedir.
Trüf köpekleri artık hem araştırma hem de ticari hasatta yaygın olarak kullanılmaktadır.
Avrupa'nın menşe ve kalite kavramlarına paralel olarak, bölgesel trüf mantarı terroiruna olan ilgi artıyor.
Avrupa trüf mantarlarının tanıtımı
1970'lerden 1980'lere kadar, Kuzey Amerikalı araştırmacılar ve yetiştiriciler Avrupa siyah trüf mantarını (Tuber melanosporum) yetiştirmeye çalışmışlardır.
Deney bahçeleri Kaliforniya, Oregon, Kuzey Carolina, Virginia ve Britanya Kolombiyası'nda bulunmaktadır.
İklim uyumsuzluğu, toprak kimyası ve mikrobiyal rekabet nedeniyle başarı değişkenlik göstermiştir.
Yerli türlerin yetiştirilmesi
Tuber lyonii, evcilleştirme için en umut verici adaydır.
Pekan ağaçlarıyla başarılı bir şekilde ektomikoriza oluşturur.
Mevcut ceviz bahçeleriyle uyumludur.
Saha denemeleri, kontrollü koşullar altında doğal meyve vermeyi göstermektedir.
Tuber canaliculatum ve T. cumberlandense , öncelikle orman temelli veya tarım-ormancılık sistemlerinde deneysel olarak araştırılmaktadır.
Pasifik Kuzeybatı beyaz trüf mantarları (T. oregonense, T. gibbosum), iğne yapraklı ağaçlarla olan sıkı ilişkisi ve orman mikroiklimi gereksinimleri nedeniyle şu anda yetiştirilemez.
Öncü ve önde gelen araştırmacılar
James M. Trappe (ABD Tarım Bakanlığı Orman Servisi, Oregon Eyalet Üniversitesi)
Kuzey Amerika'da modern trüf mantarı biliminin kurucusu olarak kabul edilmektedir. Ektomikorizal mantarlar ve trüf mantarı taksonomisi üzerine yaptığı çalışmalar, sonraki tüm araştırmaların temelini oluşturmuştur.Gonzalo Guevara
Kuzey Amerika'daki yeni Tuber türlerinin taksonomik revizyonları ve tanımlamalarının çok sayıda ortak yazarı.Matthew E. Smith ( Florida Üniversitesi)
Mantar ekolojisi, filogenetik ve yerli trüf mantarının evcilleştirilmesi, özellikle Tuber lyonii konusunda uzmanlaşmıştır.Gregory Bonito ( Michigan State Üniversitesi)
Trüf mantarının biyolojik çeşitliliği, genomik ve moleküler yöntemler ile eğitimli köpekler kullanılarak yeni türlerin keşfi üzerine odaklanmaktadır.Shannon Berch, Michael Castellano, Mark D. Coleman
Orman ve tarım ormancılık sistemlerinde trüf mantarlarının ekolojisi ve yetiştiriciliği ile ilgili çalışmalara katkıda bulunanlar.
Önemli Amerikan bilimsel literatürü (seçilmiş)
Trappe, J.M. ve Castellano, M.A. (2001). Kuzey Amerika'daki trüf mantarlarının (Ascomycetes) cinslerinin anahtarları.
Guevara, G., Bonito, G., Trappe, J.M., vd. (2013). Yeni Kuzey Amerika trüf mantarları (Tuber spp.) ve filogenetik konumları. Mycologia.
Grupe, A.C. II, Brenneman, T., Bonito, G., & Smith, M.E. (2019). Ceviz Trüf Mantarı (Tuber lyonii). Florida Üniversitesi IFAS Uzantısı (PP330).
Coleman, M.D., Berch, S., Bonito, G., Smith, M.E., ve diğerleri. (2024). Kuzey Amerika'da trüf mantarı bilimi ve yetiştiriciliğinin durumu. Bitki ve Toprak.
Bonito, G., Smith, M.E. (çeşitli makaleler). Yerli trüf mantarlarının moleküler ekolojisi ve evcilleştirme potansiyeli.
Kuzey Amerika, sürdürülebilir hasat ve yerli türlerin seçici evcilleştirilmesi için önemli bir potansiyele sahip, trüf mantarının biyolojik çeşitliliğinin önemli bir merkezi olarak kabul edilmektedir. Avrupa'da trüf mantarı yetiştiriciliği karışık sonuçlar verirken, Kuzey Amerika'ya özgü trüf mantarları, özellikle Tuber lyonii, en gerçekçi uzun vadeli yetiştirme fırsatını temsil etmektedir.
