Tarihsel arka plan: Trüf mantarlarının yüzyıllardır kayıt altına alındığı ve yetiştirildiği Avrupa’nın aksine, Kuzey Amerika’daki trüf mantarları 19. yüzyılın sonlarına ve 20. yüzyıla kadar büyük ölçüde fark edilmeden kalmıştır. Yerli halklar bu yeraltı mantarlarının varlığından haberdardı, ancak sistematik bilimsel kayıtlar ancak modern mikolojinin gelişmesiyle başlamıştır. Kuzey Amerika trüf mantarlarına ilişkin ilk resmi tanımlamalar şu eserde yer almıştır:

  Tarihsel Arka Plan Doğu ve Güneydoğu Asya Çin ve Japonya, yüzyıllardır Tuber türlerini çoğunlukla yabani lezzetler olarak tanımaktadır, ancak bu türler hiçbir zaman Avrupa trüf mantarlarının Fransa/İtalya'da sahip olduğu kültürel statüye ulaşamamıştır. Asya trüf mantarlarının küresel önemi, ancak 20. yüzyılın sonlarında Tuber indicum ("Çin siyah trüf mantarı") uluslararası pazara girdiğinde artmıştır.

İtalya, trüf mantarı konusunda uzun bir geleneğe sahiptir (taksonomik çalışmalar yüzyıllar öncesine dayanmaktadır), ancak modern deneysel trüf mantarı yetiştiriciliği (aşılanmış fideler kullanarak "tartufaie" / trüf mantarı bahçeleri kurmak) 20. yüzyılın ikinci yarısında, özellikle siyah trüf mantarı (Tuber melanosporum) için hızla yaygınlaşmıştır. Beyaz trüf mantarı (T. magnatum) yetiştiriciliği ise çok daha zorlu olmuştur.

Yetiştirme ve Tarımsal Gelişim 19. yüzyılda, özellikle Fransa'da trüf mantarı yetiştiriciliği (trufficulture) sistematik hale geldi: Joseph Talon (1800'lerin başı, Apt, Provence), trüf mantarı üreten meşe ağaçlarının meşe palamutlarını ekerek mikorizal büyümeyi teşvik ederek trüf mantarı yetiştiriciliğinde öncü olduğu kabul edilmektedir. Pierre II Mauléon (1790'lar civarı) meşe-trüf mantarı simbiyozunu gözlemleyerek benzer yöntemler araştırdı. Auguste Rousseau (1847) dikti.