Tarihsel arka plan Trüf mantarlarının yüzyıllardır belgelendiği ve yetiştirildiği Avrupa'nın aksine, Kuzey Amerika trüf mantarları 19. yüzyılın sonlarına ve 20. yüzyıla kadar büyük ölçüde tanınmamıştı. Yerli halklar yeraltı mantarlarının varlığından haberdardı, ancak sistematik bilimsel belgeleme ancak modern mikolojinin gelişmesiyle başladı. Kuzey Amerika trüf mantarlarının ilk resmi tanımları […]'da ortaya çıktı.

  Tarihsel Arka Plan Doğu ve Güneydoğu Asya Çin ve Japonya, yüzyıllardır Tuber türlerini çoğunlukla yabani lezzetler olarak tanımaktadır, ancak bu türler hiçbir zaman Avrupa trüf mantarlarının Fransa/İtalya'da sahip olduğu kültürel statüye ulaşamamıştır. Asya trüf mantarlarının küresel önemi, ancak 20. yüzyılın sonlarında Tuber indicum ("Çin siyah trüf mantarı") uluslararası pazara girdiğinde artmıştır.

İtalya, trüf mantarı konusunda uzun bir geleneğe sahiptir (taksonomik çalışmalar yüzyıllar öncesine dayanmaktadır), ancak modern deneysel trüf mantarı yetiştiriciliği (aşılanmış fideler kullanarak "tartufaie" / trüf mantarı bahçeleri kurmak) 20. yüzyılın ikinci yarısında, özellikle siyah trüf mantarı (Tuber melanosporum) için hızla yaygınlaşmıştır. Beyaz trüf mantarı (T. magnatum) yetiştiriciliği ise çok daha zorlu olmuştur.

  Yetiştirme ve Tarımsal Gelişim 19. yüzyılda, özellikle Fransa'da trüf mantarı yetiştiriciliği (trufficulture) sistematik hale geldi: Joseph Talon (1800'lerin başı, Apt, Provence), trüf mantarı üreten meşe ağaçlarının meşe palamutlarını ekerek trüf mantarı yetiştiriciliğine öncülük etti ve böylece mikorizal büyümeyi teşvik etti. Pierre II Mauléon (1790'lar civarı) meşe-trüf mantarı simbiyozunu gözlemleyerek benzer yöntemler araştırdı. Auguste Rousseau (1847)